Voer een temperatuur in op een willekeurige schaal (Celsius, Fahrenheit, Kelvin, Rankine enzovoort) en de omrekenaar toont het equivalent op de andere schalen.
Voer een waarde in op één schaal en die verschijnt meteen omgerekend naar alle andere, zonder dat u formules hoeft te onthouden.
Wetenschappers en onderzoekers werken vaak met gegevens uit verschillende bronnen die verschillende temperatuureenheidengebruiken, en deze converter vereenvoudigt het proces van het harmoniseren van de gegevens. Bovendien kunnen individuen die naar verschillende landen reizen de temperatuurconverter gebruiken om de lokale weersomstandigheden te begrijpen en hun kleding dienovereenkomstig aan te passen.
Celsius
Celsius (°C), ook wel centigraad genoemd, verdeelt het bereik tussen het vries- en kookpunt van water in 100 graden. De schaal is genoemd naar de Zweedse astronoom Anders Celsius, die haar in 1742 voorstelde, maar met de punten omgekeerd: koken bij 0° en bevriezen bij 100°.
Water bevriest bij 0°C en kookt bij 100°C bij normale atmosferische druk, waardoor 20°C een aangename kamertemperatuur is en 37°C de lichaamstemperatuur.
Om Celsius naar Fahrenheit om te zetten, moet je vermenigvuldigen met 1,8 en dan 32 toevoegen aan het resultaat.
Fahrenheit
Fahrenheit is een temperatuurschaal die veel wordt gebruikt in de Verenigde Staten en enkele andere landen. Het werd ontwikkeld door de Duitse natuurkundige Daniel Gabriel Fahrenheit in het begin van de 18e eeuw. De Fahrenheit-schaal is gebaseerd op het vries- en kookpunt van water, waarbij 32 graden Fahrenheit (°F) het vriespunt vertegenwoordigt en 212 °F het kookpunt bij standaard atmosferische druk.
De Fahrenheitschaal telt 180 graden tussen vriespunt en kookpunt, tegen 100 op de Celsiusschaal, dus een graad Fahrenheit is 5/9 van een graad Celsius. Daardoor is de schaal fijner, maar niet nauwkeuriger: dat hangt af van de thermometer.
Om Fahrenheit naar Celsius om te zetten, moet je 32 aftrekken en vervolgens het antwoord delen door 1,8.
Kelvin
Kelvin (K) is de SI-eenheid van temperatuur en begint bij het absolute nulpunt, -273,15°C. De eenheid is genoemd naar de Schotse natuurkundige William Thomson, Lord Kelvin, die in 1848 pleitte voor een absolute schaal.
De Kelvin-schaal is gebaseerd op het concept van de thermodynamische temperatuur, die een maat is voor de gemiddelde kinetische energie van de deeltjes in een stof. In deze schaal is de temperatuur recht evenredig met de hoeveelheid thermische energie die de stof bezit. De Kelvin-schaal wordt vaak gebruikt in wetenschappelijke en technische toepassingen, vooral in vakgebieden zoals natuurkunde, scheikunde en meteorologie.
Rankine
De Rankine-schaal is een temperatuurschaal vernoemd naar de Schotse ingenieur en natuurkundige William John Macquorn Rankine. Het is een absolute temperatuurschaal die gebaseerd is op de Fahrenheit-schaal, waarbij nul Rankine absoluut nul is. De Rankine-schaal wordt veel gebruikt in de techniek en thermodynamica, met name in de Verenigde Staten.
In de Rankine-schaal is de grootte van elk graad hetzelfde als in de Fahrenheit-schaal, maar het nulpunt is verschoven naar het absolute nulpunt. Dit betekent dat de Rankine-schaal dezelfde intervallen heeft als de Fahrenheit-schaal, maar met een ander startpunt. Absolute nul, wat de laagst mogelijke temperatuur is, is gedefinieerd als 0 Rankine, equivalent aan -459.67 graden Fahrenheit.
Delisle
De Delisle-schaal (°De) werd in 1732 bedacht door de Franse astronoom Joseph-Nicolas Delisle. De schaal loopt achteruit: water kookt bij 0°De en bevriest bij 150°De, dus het getal daalt naarmate het warmer wordt.
Op de Delisle-schaal is 0°De het kookpunt van water en 150°De het vriespunt, dus bij een stijgende temperatuur daalt de aflezing. Een graad Delisle is twee derde van een graad Celsius, dus °C = 100 - (°De × 2/3).
Newton
De definitie van temperatuur volgens Newton is gebaseerd op het concept van thermische uitzetting. Volgens Newton wordt de temperatuur van een stof bepaald door de mate van uitzetting of krimp die het ondergaat wanneer het wordt verwarmd of gekoeld. Hij geloofde dat temperatuur een maat is voor de intensiteit van warmte, en dat het kan worden gekwantificeerd door de verandering in volume van een stof te meten.
Newton's definitie van temperatuur is nauw verwant aan zijn wetten van beweging en zijn begrip van het gedrag van gassen. Hij observeerde dat wanneer een gas wordt verwarmd, bewegen de deeltjes sneller en botsen ze vaker, wat leidt tot een toename van druk en volume. Omgekeerd, wanneer een gas wordt afgekoeld, vertragen de deeltjes, wat resulteert in een afname van druk en volume.
Réaumur
Réaumur's definitie van temperatuur is een historische meet schaal die werd ontwikkeld door René Antoine Ferchault de Réaumur, een Franse wetenschapper, in het begin van de 18e eeuw. De Réaumur schaal is gebaseerd op het vries- en kookpunt van water, met het vriespunt ingesteld op 0°Ré en het kookpunt op 80°Ré. Deze schaal werd veel gebruikt in Europa, met name in Frankrijk, tijdens de 18e en 19e eeuw.
Réaumur's schaal was gebaseerd op het concept om het bereik tussen het vries- en kookpunt van water te verdelen in 80 gelijke delen, of graden. Elke graad op de Réaumur-schaal vertegenwoordigde 1/80 van het temperatuurverschil tussen de twee referentiepunten. Dit maakte het een relatieve temperatuurschaal, omdat het niet direct overeenkwam met een specifieke fysieke eigenschap van materie.
Rømer
Rømer's definitie van temperatuur, voorgesteld door de Deense astronoom Ole Rømer in de late 17e eeuw, was een van de vroegste pogingen om temperatuur te kwantificeren. Rømer's schaal was gebaseerd op het vries- en kookpunt van water, vergelijkbaar met andere temperatuurschalen van die tijd. Wat Rømer's schaal echter onderscheidde, was zijn keuze van referentiepunten.
Rømer definieerde het vriespunt van water als 7,5 graden en het kookpunt als 60 graden op zijn schaal. Deze schaal was gebaseerd op de observatie dat water bevriest bij een temperatuur van ongeveer 7,5 graden onder het vriespunt van pekel, een oplossing van zout en water. Rømer's schaal werd enkele decennia veel gebruikt in Europa, met name in wetenschappelijke kringen.